Knock out

مجموعه

ko — Sun, 17 May 2009 14:46:18 GMT

از روز هفتم چیزی می دانی؟! روز عجیبی بود. خوب، روز هفتم اتفاق های زیادی افتاد که کسی نمی داند. روز هفتم، خدا چیزهایی آفرید که خارج از برنامه ی آفرینش بودند. اصلا، روز ششم آفرینش تمام شده بود. فرشته ها رفته بودند پی یل للی تل للی خودشان و خدا هم داشت استراحت می کرد.

یکی از این آفریده ها ماهی قرمز بود. آن موقع آب ها ماهی قرمز نداشت. خدا نشسته بود روی صندلی راحتی اش و داشت سرنوشت ها را دید می زد. خدا دید که پسری پسری را بوسید و درست وقتی که آن یکی زبانش را چرخاند شانه ی راست خدا تکانی خورد و یک ماهی قرمز از زیر بغل ش افتاد. ماهی کوچک قرمز روی عرش خدا بالا و پایین می پرید. خدا ماهی قرمز را نگاه می کرد. من انجا بودم. سراسیمه رفتم تا ماهی را به آب بیاندازم. خدا اجازه نداد. ماهی قرمز کوچک داشت جان می داد. خدا خودش از جای ش بلند شد، ماهی قرمز را به بهشت برد و به آب انداخت. ماهی، راه دریا را پیش گرفت. خدا گفت، نرو. ماهی رفت، رسید به دریا و مرد. شوری ِ آب دریا به ماهی نساخت. خدا جنازه ی ماهی را کف دست هایش برد به کوهی بلند. خدا گفت، گفته بودم نرو... چرا رفتی؟ ماهی گفت: برای آزادی... خدا ماهی را رها کرد.

از مجموعه یادداشت های فرشته ای که آدم شد...

.::.

وبلاگ هایی که متمدن شدند

درد را بریز روی تن من

http://www.4shared.com/file/103918944/417dc4cb/hamid_poems.html

قبیله ی پسر های در به در

http://www.4shared.com/file/103918967/ea42f7f3/Hmazad.html

سیزده روایت من اینجا هستم

http://www.4shared.com/file/103918834/ffe383b/chitra.html

ما برای فتح ثانیه ها آمده ایم

http://www.4shared.com/file/103918717/af9d4c3e/Barbod.html

درست گفتم؟ حرف های ما همیشه این طور بوده

http://www.4shared.com/file/103919120/a6e59189/Khashayar.html

ترجمه

آمریکا و چند شعر دیگر، آلن گینزبرگ

http://www.fileden.com/files/2008/12/26/2239951/America_Allen_Gingsbergh.pdf

خاکسترهای آبی، ژان پل دُوا

http://www.fileden.com/files/2008/12/26/2239951/Blue_Ashes-_Final.pdf

فصل نو

ko — Tue, 24 Mar 2009 20:44:18 GMT

امروز ( پنجم فروردین هزار و سیصد و هشتاد وهشت) یادم بماند. ظهر که خوشحال بودیم و شب که دیر وقت بود و باران می بارید تند تند و خوشحال بودیم...

جاذبه ی تو

ko — Mon, 23 Mar 2009 21:24:18 GMT

باید از خانه رفت. باید فصل تازه ای را آغاز کرد. قبلی ها خوب بلد بودند. شاید هم بهانه ی خوبی داشتند؛ آنها زندگی خودشان را دارند. من هم دارم. من تو را دارم. من از همان ها، خیلی بیشتر دارم حتی وقتی که دور می افتیم. دلم برای تنهایی مامان می سوزد. صدای تنهایی مامان وقتی می آید، پاهایم سست می شود. آسان نیست. فرق دارد. صدای سربریدن صدها گنجشک کوچک است در تاریکی. من سال ها، بهترین سال های زندگی ام این صدا را با صدای شکستن امیدرضا شنیدم. شکستن امیدرضا صدا نداشت. دافعه داشت که مامان نداند برای چه، از کجا... همه ی گنجشک های این شهر، آنها که بر فراز بام ها می پرند و آنها که روی درختان پیر بعد از باران غوغا میکنند و آنها که این بهار آبستن میشوند، گنجشک های من اند جز آنهایی که مامان برای شان در باغچه ی خانه مان برنج خام می پاشد. من گنجشک کوچک توام، کف دست هایت یا روی گودی بین شانه و گردنت یا بین سینه هایت یا روی بازو هایت لانه خواهم ساخت. من امتداد صدای تنهایی مامان میشوم شاید، نمی دانم.

ko — Tue, 10 Mar 2009 19:32:18 GMT

حذف شد.

یادداشت ِ زندگی

ko — Tue, 03 Mar 2009 19:40:18 GMT

اگر می شد نشنید، چنان که می شود سکوت کرد و آن چنان که ساده می شود مُرد، آسوده زندگی کرد، زنده بودن را دوست تر می داشتم.

شرمسار ِ مهربانی ِ دستانت می شوم و نگاهت و کلامت وقتی که حتی وضوح ِ عشقت، چیزی از اشتیاقم به نبودنم - مرگ - کم نمی کند. با تو که هستم، هِی باید پرسید؛ کجا هستم، به کجا می روم. باید رفت؟ باز هم باید نالید و به یاد آورد، کجا بودم؟ تو میدانی؛ فراموشی، مهارتی است که ندارم. مهارت ِ من، پنهان کردن ِ تنهایی هاست. ناشکیبایی ها. سکوت. من اینجا هستم، در رابطه ی بی نام ِ دوست داشتن ِ تو - یار ِ روزها و ماه های علاقه و اندوه - که می گویند "به یک مو بند است". بگذار باشد. وقتی که زندگی خودش به یک مو بند است - وقتی می شود دو تا رگ را برید یا شب چند تا قرص ِ اضافه خورد و تمامش کرد - بگذار رابطه هم... رابطه های ما. آشنایی ها. جدایی ها. زندگی هایی برای دیدن و شنیدن. تو با چند نفر خوابیده ای؟ خیلی هستند؟ می خواهم با تو - خیلی - زندگی کنم به یاد ِ دوستت دارم های نگفته و نشنیده. بد فرجامی ها و بی فرجامی ها.

کاری به کار دنیا و حرف ها ندارم. گفته ای با من می مانی، باور کرده ام.

غبار

ko — Tue, 17 Feb 2009 14:42:18 GMT

پرنده ی زخمی عمود سقوط نمی کند.

فانوس دریایی سرانجام راه دریا را پیدا خواهد کرد.

تو را دوست می دارم.

sms همكلاسی

ko — Tue, 10 Feb 2009 12:44:18 GMT

سلام ستوان۲ (...) امتحان چهارشنبه ست. حالا درسته برای تو مهم نیست؛ ولی همين كه دور هميم خوبه!

فرسودگی

ko — Fri, 30 Jan 2009 13:45:18 GMT

ساکن مانده ام در این دریا که آب از آب ش تکان نمی خورد با بادبان های افراشته ی بیهوده که هیچ بادی نمی وزد.

کجایی ناخدا؟!

بیا لنگر را بگیر از آب...

کجا هستید باد های آخر پاییز؟! منظره ای هست در دور دست خیال...

بیایید و طوفان بیاورید بی آن که زلف ِ خلوت ِ ناخدا را آشفته كنيد...

همیشه با تو بودن

ko — Tue, 27 Jan 2009 17:23:18 GMT

ناک آوت سوم

.::.

کلید را در سوراخ می چرخانی. دست بر دستگیره آویخته ام. این در باز نمی شود. پشت به تو ایستاده ام رو به پنجره. پنجره ها را می شمارم...

حقوق بشر بازی

ko — Sat, 03 Jan 2009 11:31:18 GMT

اسراییل...

پَر!

حماس...

پَر!

کودک فلسطینی...

بچه که پر نداره! خودش خبر نداره!

هه! هه! هه!